كسي مثل هيچ كس...


اولين تولّد ٬اولين بهار...

سلام… امروزاولین سالروز تولد وبلاگ من است… در بهار،شروع نوشتنم بود، آغاز پرداختنم به عشقم،علایقم و دغدغه هایم ...

دوست داشتم بیشتر و بهتر بنویسم ولی با وجود پاره ای مشکلات تنها همین از دستم بر می آمد....از همیاری ، دلگرمی و لطف شما دوستان عزیزم در این یک سال نهایت سپاسگزاری را دارم ...و امید دارم باز هم بتوانم بنویسم و از نظرات ارزنده ی شما بهره مند شوم...

امسال نیز با وجود تمام اندوه هایم با" او" بهارم را آغاز کردم و با امید به او و آوای زیبایش ادامه می دهم....

 

کسی که فقط با صدای تنها آواز نمی خواند ، بلکه یک اندیشه ی ژرف که نشأت یافته از تفکرات آزاداندیش و والایش است ،پشتوانه ی آواز ، نغمه و صدای اوست...

 

موسیقی بس زیبا و اندیشمندی را می آفریند که بی نظیر و منحصر بفرد است...موسیقی و آوایی کاملأ متفاوت از دیگران...

خلق آثاری با شکوه که هر یک شرح و وصفی جداگانه و مفصل ، ونیز اندیشه ای والا برای درکش می طلبد...

 

آوایی گرم و شورانگیز با اشعارزیبای عرفانی و عاشقانه که به دلیل مستولی بودن حکمیت عشق بر آن و نیز شعور روحی اش  بسی پرشور و تأثیرگذار است و تا قرنها جاودان خواهد ماند...

 

شخصیتی که گویی یک آن از تکاپو و تحرک و تحقیق و مطالعه و تأمل باز نایستاده است....و

 در وبلاگی که در بهار متولد شد و به یمن آن می خواهم هیچگاه خزان نبیند و ماندگار باشد:

برای " کسی مثل هیچ کس"...

 

 

 

ساز تو دهد روح مرا قوت پرواز 

 

از حنجره ات ،

             پنجره ای سوی خدا باز

 

احساس من و ساز تو ،

            جان های هم آهنگ

 

حال من و آوای تو ، یاران هم آواز

 

گلبانگ تو روشنگر جان است ، بیفروز

 

قول و غزلت ، پرچم شادی ست ،

                                       بر افراز!

 

 

یا حق.

باز هم همیار و همراهم باشید ...که از"او" و برای "او" می نویسم؛


بهشید